Een geschiedenis lesje

Een van de eerste bekende dierenartsen was Absyrtus (300-360 nC) die als paardendierenarts diende in het Romeinse leger van Constantijn de Grote. Hij was een van de eerste die de ziektekunde en behandelingen opschreef. Pas in 1821 werd in Nederland de eerste Rijksveeartsenijschool opgericht met name gericht op de legerpaarden en met het doel om de problemen van besmettelijke veeziekten op te lossen. Pas in de 60-er jaren toen mensen huisdieren gingen aanschaffen voor sport, recreatie en gezelschap nam de vraag toe aan dierenartsen en werd een van oorsprong ambacht door hoefsmeden uitgeoefend nu een beroep van hoog opgeleide professionals.

De huidige diergeneeskunde maakt dankbaar gebruik van de specialistische ontwikkelingen in de humane geneeskunde en er staan MRI en CT scans tot onze beschikking naast een scala van high tech. therapieën tegen kanker. Maar ook omgekeerd komen er bijzondere uitvindingen uit de hoge hoed van dierenartsen.

Zo was het John Boyd Dunlop, een Schotse dierenarts uit 1887, die de grondlegger van de moderne rubberluchtbanden werd, en patent  kreeg op de verbetering van wielen voor fietsen en andere voertuigen. Ook de voorlopers van de huidige anti conceptiepillen werden door dierenartsen in de 20-er jaren het eerst toegepast op honden en paarden om ongewenst nageslacht te voorkomen. En wat te denken van de ontdekking dat honden in staat zijn om een aantal kankersoorten bij mensen te ruiken. Zeer recent is er onderzoek gedaan waarbij het kattenaids virus een belangrijke rol zou kunnen gaan spelen bij de ontwikkeling van een vaccin tegen HIV bij mensen.

En zo werken dierenartsen en wetenschappers vaak samen om gevaarlijke virussen, bacteriën met moderne technieken de baas te blijven. Wetenschappers verwachten dat er ongeveer 320.000 virussen bij zoogdieren nog niet ontdekt zijn en dat een aantal van de levensgevaarlijke virussen zoals SARS (severe acute respiratory virus) en MERS (middle east respiratoiry syndrome) van vleermuizen via andere zoogdieren naar mensen kunnen overspringen. Blijkbaar  kunnen de dierenartsen niet zonder de humane wetenschappers en kunnen wereld gezondheidsproblemen niet opgelost worden zonder veterinaire onderzoekers.

Terug naar de realiteit van de gewone gezelschapsdieren praktijk: ook voor ons dierenartsen is een rol weggelegd om mensen bewust te maken en te beschermen tegen zoonoses   (ziekten/infecties die overgedragen wordt van dier op mens). Denk maar aan toxoplasma gevaar voor zwangere vrouwen en worminfecties uit zandbakken die leiden tot blindheid bij jonge kinderen. Ontworm daarom 4 maal per jaar uw hond of kat..( ja ook binnenkatten) en waarom een harige huisdier mee naar bed als we een harige partner vinden kriebelen. Kijk vooral eens naar de volgende site: http://www.licg.nl/2xy/praktisch/gezondheid-mens-en-dier/zoonosen/zoonosen.html.