HOERA!! Onze collega GertWim Bakker viert vandaag zijn 4e lustrum.
Het is al 20 jaar geleden dat hij in Veenendaal kwam werken!
Lees hier zijn eigen verhaal:
20 jaar dierenarts in Veenendaal…my story
Op 4 jarige leeftijd in de kring in de kleuterklas kreeg ik de vraag wat ik later zou willen worden…. dierenarts zei ik…. het is zo’n beetje éen van mijn eerste herinnering als mens. Hoe dan?, vraagt u zich af; hoe kun je op die leeftijd dat weten?. Al heel jong hield ik van honden en zeurde mijn ouders de oren van hun kop, maar helaas was mijn moeder allergisch voor haren van katten, honden en veertjes van vogels en daarom werden goudvissen mijn lot. Diverse sluierstaarten zag ik komen en vergaan en dacht aan “als ik later groot ben”! Ik moest en zou dieren beter maken en ik wilde een hond!
Gepassioneerd en vastbesloten doorliep ik de bumpy ride route van middelbaar onderwijs naar universiteit. Bumpy, want na eerst havo en daarna vwo werd ik 4 maal uitgeloot en pas na 3 jaar parkeerstudie biologie kon ik aan de opleiding tot dierenarts beginnen. Tijdens mijn opleiding in weekenden geld verdienen als nachtportier in een vd Valk hotel in Akersloot en daar van alles meegemaakt wat je je maar kan voorstellen en een schat aan mensenkennis opgedaan. Jaren lang hard leren, knokken, tegenslagen… volhouden, twijfelen aan eigen kunnen… maar als ik een doel heb dan bijt ik me erin vast. Alles of niets in vaak mijn motto. Maar het was het waard….en uiteindelijk in 1999 de felbegeerde dierenarts bul. Missie volbracht!!
De eerste baan in loondienst was in Borne(OV) helemaal alleen zonder assistente in een taartpunt vestiging tussen supermarkt en snackbar. Een vuurdoop waar ik rustig mijn eigen ding kon doen maar ik mistte collega’s en het sparren over lastige patiënten . In 2001 kwam er een vacature vrij bij de Kliniek voor gezelschapsdieren Kerkewijk en trok ik naar ’t Veen’. En er kwam uiteraard een hond en ook 3 koters die tot prachtige dochters zijn groot gegroeid.
Een mooie leerschool volgde en van oud collega Heslinga en collega Wilma Evertsen leerde ik verder de kneepjes van het vak. Overleggen, samenwerken, uitdagingen zoeken en onderdeel zijn van een gezellig team… dit was en is de manier hoe ik het wilde. Werkend in een fantastisch collegiaal team met een goede instelling, niet te beroerd om een stapje extra te doen en voor en met elkaar.
Als Sterkliniek zijn we sinds 2014 gevestigd op de Nijverheidslaan. Dierenarts zijn is niet een nine to five job want ook in avond en nachten staan we als beroepsgroep klaar om cliënten met hun dierbare patiënten te adviseren, gerust te stellen en te helpen bij spoed. Op maat diergeneeskunde proberen we na te streven, niet elke aandoening behoeft dezelfde therapie. Afhankelijke van wensen, budget en prognose overleggen we waar eigenaar en patiënt het beste bij gebaat is! Nu alweer 20 jaar dierenarts in Veenendaal en ik prijs me gelukkig dat vele cliënten de zorg van hun meest dierbare huisdieren aan ons toe te vertrouwen. En het is nooit saai als dierenarts, denk je alle indoor gehouden dieren weleens gezien te hebben komt er iemand langs met een axolotl of een 100 stappen giftige Chinese adder of ontdek je een ziekte die je nog nooit eerder hebt gediagnosticeerd.
En nee het is niet alles rozengeur en maneschijn: het ene moment showen eigenaren hun nieuwe lieve pup of kitten, terwijl in een andere spreekkamer afscheid word genomen van een trouwe viervoeter of gevleugelde huisgenoot. Het hoort er allemaal bij… lief en leed maken we mee en delen we met eigenaren, een luisterend oor voor situaties thuis, het geeft in veel gevallen een bijzondere verbinding.
Maar er wordt ook veel gelachen om situaties, uitspraken en gebeurtenissen: zo vroeg een eigenares een aantal jaren geleden iets te luid in de wachtkamer of ze weer wat cocaïne pilletjes mocht ophalen (ipv codeine); een andere keer vertelde een eigenares dat het ei van de gans er in stuitligging uitkwam. Of die keer dat ik een enigszins dominante reu na de behandeling op de grond een koekje gaf… hij keek erna, keek naar mij, tilde een poot op en pieste over het koekje heen. En nee honden hebben geen middelvinger.
Om de boog niet altijd gespannen te houden moet er tijd zijn voor ontspanning. Al jaren ben ik voorzitter van stichting ALive! (bekend van Klassiek aan de Grift en Nachtgeluiden) en van poppodium Vlow0318. Met een leuk team evenementen bedenken de jeugd kansen te geven op een podium… van klassiek tot hardstyle. Daarnaast beoefen ik al een aantal jaren de technieken van Krav Maga waarmee ik heerlijk kan in/ontspannen, geen yoga maar harde actie.
Ik ben trots op ons team van Sterkliniek voor gezelschapsdieren Kerkewijk en we vullen elkaar elke keer weer mooi aan, letten op en zorgen voor elkaar. Na 20 jaar ( 940 weken, 2200 nachtdiensten) plak ik graag nog vele jaren aan mijn carrière. Wees lief voor uw huisdieren en geef ze, samen met ons, de zorg die ze af en toe nodig hebben.

Leave a Reply